Aktualności

12 luty 2016

USTAWA
z dnia 15 maja 2015 r.
o substancjach zubożających warstwę ozonową oraz o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych

      Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. „O substancjach zubożających warstwę ozonową oraz o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych” (Dz. U. z dnia 25 czerwca 2015 r.) ustawa dotyczy aptek posiadających urządzenie chłodnicze i/lub klimatyzatory o zawartości czynnika chłodzącego powyżej 3 kg.

Operatorzy urządzeń lub systemów ochrony przeciwpożarowej, zawierających co najmniej 3 kg substancji kontrolowanych lub fluorowanych gazów cieplarnianych, zainstalowanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, są obowiązani do zapewnienia sporządzenia dla każdego takiego urządzenia lub systemu Karty Urządzenia lub Karty Systemu Ochrony Przeciwpożarowej, w terminie 60 dni od dnia utworzenia Centralnego Rejestru Operatorów.

Operator urządzeń jest zobowiązany sprawować faktyczną kontrolę nad technicznym działaniem urządzenia lub systemu ochrony przeciwpożarowej, polegającą na:

1) pełnym dostępie do urządzenia lub systemu ochrony przeciwpożarowej, umożliwiającym nadzorowanie jego elementów i ich funkcjonowania oraz możliwości udostępnienia urządzenia lub systemu ochrony przeciwpożarowej osobom trzecim;

2) codziennej kontroli funkcjonowania lub działania urządzenia lub systemu ochrony przeciwpożarowej, w tym podejmowaniu decyzji o jego włączeniu albo wyłączeniu;

3) podejmowaniu decyzji w sprawach finansowych i technicznych dotyczących modyfikacji urządzenia lub systemu ochrony przeciwpożarowej, w szczególności wymiany poszczególnych elementów, zainstalowania detektora wycieków, podejmowaniu decyzji w sprawie modyfikacji ilości substancji kontrolowanych lub fluorowanych gazów cieplarnianych zawartych w urządzeniu lub systemie ochrony przeciwpożarowej oraz decyzji dotyczących sprawdzenia pod względem wycieków, lub naprawy urządzenia lub systemu ochrony przeciwpożarowej.

Dodatkowo operator musi prowadzić stosowną dokumentację - Kartę Urządzenia, która zawiera:

1) dane urządzenia albo systemu ochrony przeciwpożarowej;

2) nazwę operatora, jego adres i siedzibę oraz numer identyfikacji podatkowej, o ile został nadany, a w przypadku operatora będącego osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą - adres wykonywania działalności, a także imię i nazwisko, numer telefonu lub adres poczty elektronicznej osoby kontaktowej wyznaczonej przez operatora oraz imię i nazwisko osoby wypełniającej i dokonującej wpisów w karcie, datę sporządzenia oraz datę dokonania każdego kolejnego wpisu;

Zobacz Ustawę w PDF



16 marzec 2015

      Jedna kasa rejestrująca w dwóch punktach sprzedaży

      Pytanie podatnika: Czy Wnioskodawca może zastosować jedną kasę rejestrującą, dla sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych? Czy w przypadku zastosowania jednej kasy rejestrującej, dla sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych, na paragonie fiskalnym (oprócz wszystkich innych obowiązkowych elementów) może widnieć tylko adres siedziby praktyki, który jest w przypadku Wnioskodawcy tożsamy z adresem zamieszkania?



INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

      Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 3 listopada 2014 r. (data wpływu 3 listopada 2014 r.) uzupełnionym pismem z 3 listopada 2014 r. (data wpływu 5 listopada 2014 r.) oraz pismem z 5 listopada 2014 r. (data wpływu 5 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej - jest prawidłowe.



UZASADNIENIE

      W dniu 3 listopada 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 3 listopada 2014 r. (data wpływu 5 listopada 2014 r.) oraz pismem z 5 listopada 2014 r. (data wpływu 5 listopada 2014 r.).



W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe:

      Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie indywidualnej praktyki lekarskiej z siedzibą zarejestrowaną w K. Miejsce jej wykonywania to C., gdzie Wnioskodawca wynajmuje lokal celem prowadzenia praktyki dentystycznej. Od 1 stycznia 2015 r. Wnioskodawca będzie używać w tym miejscu kasy rejestrującej. W przyszłości Wnioskodawca ma zamiar wynająć kolejny lokal w S., by prowadzić w nim również praktykę dentystyczną, gdzie także Wnioskodawca będzie używał kasy rejestrującej. Dni oraz godziny przyjmowania w tych miejscach nie będą się pokrywać. W czasie przyjmowania pacjentów w gabinecie w C., gabinet w S. będzie nieczynny i odwrotnie. Wnioskodawca nie zatrudnia i nie będzie zatrudniał żadnych pracowników. Wnioskodawca nie będzie także udostępniać kasy rejestrującej innym podmiotom.



W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

  • Czy Wnioskodawca może zastosować jedną kasę rejestrującą, dla sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych?
  • Czy w przypadku zastosowania jednej kasy rejestrującej, dla sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych, na paragonie fiskalnym (oprócz wszystkich innych obowiązkowych elementów) może widnieć tylko adres siedziby praktyki, który jest w przypadku Wnioskodawcy tożsamy z adresem zamieszkania?
  • Czy w przypadku prowadzenia praktyki, aktualnie tylko w C., Wnioskodawca może od 1 stycznia 2015 r. zastosować kasę rejestrującą, dla sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych, z której wydruk w postaci paragonu fiskalnego będzie zawierał tylko adres siedziby praktyki (tożsamy z miejscem zamieszkania); tak aby później uniknąć wymiany pamięci fiskalnej kasy rejestrującej (lub całej kasy rejestrującej) w momencie gdy rozpocznie pracę w gabinecie w S.?


Stanowisko Wnioskodawcy:

     Biorąc pod uwagę fakt, iż w czasie pracy w gabinecie w C. niemożliwym przez Wnioskodawcę jest jednoczesne przyjmowanie pacjentów w gabinecie w S. i odwrotnie, zastosowanie jednej kasy rejestrującej, dla sprzedaży w miejscach niestałych jest możliwe. Spełniony jest bowiem wymóg ewidencjonowania każdej sprzedaży określony w § 3 ust. 1 rozporządzenia ministra finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących.

     W przypadku stosowania kasy rejestrującej, dla sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych, możliwe jest umieszczenie na paragonie fiskalnym tylko adresu siedziby lub miejsca zamieszkania podatnika (które w moim przypadku są tożsame). Jest to zgodne z § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia ministra finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących. Powyższe jest także zgodne ze wzorem zawiadomienia o rozpoczęciu prowadzenia ewidencji określonym w załączniku nr 1 wyżej wymienionego rozporządzenia.

     Złożenie zawiadomienia, że będzie prowadzona przez podatnika ewidencja przy zastosowaniu kasy rejestrującej dla sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych, zgodnie ze wzorem określonym w załączniku nr 1 rozporządzenia ministra finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących, wymaga wpisania w przypadku kas przenośnych - adresu siedziby lub adresu zamieszkania podatnika. Wnioskodawca wnioskuje zatem, że początkowe użytkowanie jej tylko w gabinecie w C., a w późniejszym terminie również w S., nie jest niezgodne z wyżej wymienionym rozporządzeniem.



W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

      Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT. W myśl ust. 1 tego przepisu, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem kryterium decydującym o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy towarów lub wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Art. 111 ust. 3a pkt 1 ww. ustawy, podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani dokonywać wydruku paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży oraz wydawać wydrukowany dokument nabywcy.

Ponadto, zgodnie z art. 111 ust. 6a ustawy, kasa rejestrująca służąca do prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 1, musi zapewniać prawidłowe zaewidencjonowanie podstawowych danych dotyczących zawieranych transakcji, w tym wysokości uzyskiwanego przez podatnika obrotu i kwot podatku należnego, oraz musi przechowywać te dane lub też zapewniać bezpieczny ich przekaz na zewnętrzne nośniki danych. Pamięć fiskalna kasy rejestrującej powinna posiadać numer unikatowy, nadawany w ramach czynności materialno-technicznych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Kwestie dotyczące prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej, w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r. regulują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2013 r., poz. 363).

Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, podatnicy prowadzą ewidencję każdej sprzedaży, w tym sprzedaży zwolnionej, wyłącznie przy użyciu kas, które mają potwierdzenie, że kasa spełnia funkcje wymienione w art. 111 ust. 6a ustawy oraz kryteria i warunki techniczne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 111 ust. 9 ustawy.

Na podstawie § 6 ust. 1 pkt 1 powołanego rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących, podatnicy, prowadząc ewidencję m.in. wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny.

Z treści złożonego wniosku wskazano, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie indywidualnej praktyki lekarskiej z siedzibą zarejestrowaną w K. Miejsce jej wykonywania to C., gdzie Wnioskodawca wynajmuje lokal celem prowadzenia praktyki dentystycznej. Od 1 stycznia 2015 r. Wnioskodawca będzie używać w tym miejscu kasy rejestrującej. W przyszłości Wnioskodawca ma zamiar wynająć kolejny lokal w S., by prowadzić w nim również praktykę dentystyczną, gdzie także Wnioskodawca będzie używał kasy rejestrującej. Dni oraz godziny przyjmowania w tych miejscach nie będą się pokrywać. W czasie przyjmowania pacjentów w gabinecie w C., gabinet w S. będzie nieczynny i odwrotnie. Wnioskodawca nie zatrudnia i nie będzie zatrudniał żadnych pracowników. Wnioskodawca nie będzie także udostępniać kasy rejestrującej innym podmiotom.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca planuje rozpoczęcie ewidencjonowania sprzedaży w dwóch różnych miejscach, przy czym sprzedaż ta nie będzie prowadzona nigdy jednocześnie więc zmierza ją ewidencjonować przy użyciu jednej kasy rejestrującej. Zatem należy uznać że kasa ta będzie tzw. „kasą przenośną”, bo z technicznego punktu widzenia tylko takie urządzenie daje możliwość ewidencjonowania sprzedaży w dwóch różnych miejscach jej prowadzenia.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości zastosowania jednej kasy rejestrującej dla sprzedaży prowadzonej w dwóch miejscach niestałych oraz możliwości umieszczenia w takim przypadku na paragonie fiskalnym tylko jednego adresu tj. adresu siedziby Wnioskodawcy, również w sytuacji gdy sprzedaż w tym drugim miejscu jeszcze się nie rozpoczęła.

Należy w tym miejscu zauważyć, że pod użytym pojęciem „niestałe miejsca sprzedaży” należy rozumieć dwa, różne, stałe miejsca prowadzenia sprzedaży, ponieważ z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego jednoznacznie wynika, że będą to dwa konkretne lokale wynajmowane przez Wnioskodawcę, w których prowadzona będzie sprzedaż.

Zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących, rozpoczęcie prowadzenia ewidencji przez podatnika poprzedzone jest:

  • złożeniem zawiadomienia do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, że będzie przez niego prowadzona ewidencja przy zastosowaniu kasy, którego wzór stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia - w celu odliczenia lub zwrotu kwoty wydatkowanej na zakup kasy; zawiadomienie zawiera informację o liczbie kas i miejscu (adresie) ich używania;
  • dokonaniem fiskalizacji kasy.

Wzór zawiadomienia o rozpoczęciu ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących określony został w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie kas rejestrujących.

Zgodnie z tym wzorem, podatnik dokonujący zawiadomienia o zamiarze rozpoczęcia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących zobowiązany jest m.in. do wskazania dokładnego miejsca gdzie kasa taka będzie się znajdować (tj. dokładny adres oraz nazwę placówki). W przypadku natomiast gdy podatnik dokonujący zawiadomienia, zamierza rozpoczęć ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej przenośnej zamiast miejsca gdzie kasa będzie się znajdować podaje adres swojej siedziby lub adres zamieszkania.

Fiskalizacja dokonywana jest przez serwisanta kas przez jednokrotne i niepowtarzalne uaktywnienie trybu fiskalnego pracy kasy z równoczesnym wpisaniem numeru identyfikacji podatkowej podatnika (NIP) do pamięci fiskalnej (§ 13 ust. 3 rozporządzenia).

Z zapisu § 13 ust. 5 rozporządzenia wynika, że w terminie 7 dni od dnia fiskalizacji kasy podatnik składa do właściwego naczelnika urzędu skarbowego zgłoszenie danych dotyczących kasy, w celu otrzymania numeru ewidencyjnego. Wzór zgłoszenia, o którym mowa w ust. 5, stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia (§ 13 ust. 6 rozporządzenia).

Natomiast stosownie do treści § 8 ust. 1 rozporządzenia - paragon fiskalny zawiera co najmniej:
  • imię i nazwisko lub nazwę podatnika, adres punktu sprzedaży, a dla sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych - adres siedziby lub miejsca zamieszkania podatnika;
  • numer identyfikacji podatkowej podatnika (NIP) (...).

Z powyższych przepisów wynika, że ustawodawca dopuszcza możliwość ewidencjonowania sprzedaży prowadzonej przez podatnika w dwóch lub większej ilości miejsc przy użyciu tylko jednej kasy rejestrującej pod warunkiem, że podatnik będzie na niej ewidencjonował każdą sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych, a na drukowanym przez kasę paragonie fiskalnym umieszczony będzie adres:
  • wszystkich punktów, w których świadczy usługę lub
  • jeden adres tj. siedziby lub jego miejsca zamieszkania.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa podatkowego oraz przedstawiony opis zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że Wnioskodawca w celu ewidencjonowania sprzedaży świadczonych usług w dwóch odmiennych punktach sprzedaży może używać jednej tzw. „przenośnej” kasy rejestrującej, bowiem nigdy nie będzie jednocześnie prowadzić sprzedaży w dwóch miejscach jednocześnie. Natomiast na paragonie fiskalnym (oprócz wszystkich innych obowiązkowych elementów), wystarczające jest aby widniał tylko jeden adres tj. adres siedziby Wnioskodawcy, który w przypadku Wnioskodawcy jest tożsamy z adresem zamieszkania.

Ponadto, jeśli w zawiadomieniu do właściwego naczelnika urzędu skarbowego złożonym przed terminem rozpoczęcia ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego, Wnioskodawca wskazał określone miejsca jej używania oraz wskazał na charakter tej kasy, w przypadku prowadzenia praktyki, aktualnie tylko w jednym miejscu, Wnioskodawca może od 1 stycznia 2015 r. zastosować kasę rejestrującą, dla sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych, z której wydruk w postaci paragonu fiskalnego będzie zawierał tylko adres siedziby praktyki (tożsamy z miejscem zamieszkania).

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna z 2 lutego 2015 r., sygn. IBPP3/443-1334/14/MN - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach.




11 luty 2015

      Kasy fiskalne od 1 marca 2015 będą dla większości firm, niezależnie od osiągniętego obrotu, obowiązkowym wyposażeniem. Ministerstwo Finansów przedstawiło rozporządzenie dotyczące zasad stosowania kas fiskalnych w latach 2015-2016 (rozporządzenie Ministerstwa Finansów z dnia 4. listopada 2014) oraz nową listę podmiotów ustawowo zobowiązanych do stosowania kas fiskalnych niezależnie od osiągniętego obrotu.

      Zostanie utrzymany limit obrotu (20.000 zł), powyżej którego przedsiębiorca jest zobowiązany do stosowania kasy fiskalnej, oraz sposób jego proporcjonalnego obliczania. Uszczuplona została lista usług, które są zwolnione z omawianego obowiązku.


Kasy fiskalne 2015 - kto musi posiadać kasę fiskalną od 1 marca 2015?

      Przedsiębiorstwa założone przed 1 stycznia 2015 nie posiadające jeszcze kasy fiskalnej (nie mające takiego obowiązku lub te, które w 2014 roku nie przekroczyły limitu obrotu przewidzianego przez Ministerstwo Finansów) mogą skorzystać z 2-miesięcznego okresu przejściowego (na dostosowanie się do nowych przepisów) i rozpocząć rejestrowanie za pomocą kasy fiskalnej od 1 marca 2015. Należy jednak pamietać, że nie dotrzymanie obowiązkowego dla przedsiębiorstwa terminu wdrożenia kasy fiskalnej może wiązać się z ryzykiem nałożenia kary przez urząd skarbowy. Nie będzie także możliwe uzyskanie zwrotu poniesionych kosztów na zakup kasy fiskalnej.


Najpóźniej do 1 marca firmy założone przed 2015 rokiem muszą zakupić kasy fiskalne. Dotyczy to przedsiębiorców realizujących następujące usługi bądź dostawy (niezależnie od osiągniętego obrotu):


CYTAT z rozporządzenia Ministerstwa Finansów z dnia 4. listopada 2014.
  • 1. dostawy:
    • gazu płynnego,
    • części do silników (PKWiU 28.11.4),
    • silników spalinowych wewnętrznego spalania w rodzaju stosowanych do napędu pojazdów (PKWiU 29.10.1),
    • nadwozi do pojazdów silnikowych (PKWiU 29.20.1),
    • przyczep i naczep; kontenerów (PKWiU 29.20.2),
    • części przyczep, naczep i pozostałych pojazdów bez napędu mechanicznego (PKWiU 29.20.30.0),
    • części i akcesoriów do pojazdów silnikowych (z wyłączeniem motocykli), gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 29.32.30.0),
    • silników spalinowych tłokowych wewnętrznego spalania w rodzaju stosowanych w motocyklach (PKWiU 30.91.3),
    • sprzętu radiowego, telewizyjnego i telekomunikacyjnego, z wyłączeniem lamp elektronowych i innych elementów elektronicznych oraz części do aparatów i urządzeń do operowania dźwiękiem i obrazem, anten (PKWiU ex 26 i ex 27.90),
    • sprzętu fotograficznego, z wyłączeniem części i akcesoriów do sprzętu i wyposażenia fotograficznego (PKWiU ex 26.70.1),
    • wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali, których dostawa nie może korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej „ustawą”,
    • zapisanych i niezapisanych nośników danych cyfrowych i analogowych,
    • wyrobów przeznaczonych do użycia, oferowanych na sprzedaż lub używanych jako paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, bez względu na symbol PKWiU,
    • wyrobów tytoniowych (PKWiU 12.00), napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2% oraz napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%, bez względu na symbol PKWiU, z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów,
    • perfum i wód toaletowych (PKWiU 20.42.11.0), z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów

    • – z wyjątkiem dostawy, o której mowa w lit. b–l, będącej dostawą towarów, o której mowa w poz. 35 załącznika do rozporządzenia;

  • 2. świadczenie usług:
    • przewozów pasażerskich w samochodowej komunikacji, z wyłączeniem przewozów wymienionych w poz. 15 i 16 załącznika do rozporządzenia,
    • przewozu osób oraz ich bagażu podręcznego taksówkami,
    • naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów (w tym naprawy opon, ich zakładania, bieżnikowania i regenerowania),
    • w zakresie wymiany opon lub kół dla pojazdów silnikowych oraz motorowerów,
    • w zakresie badań i przeglądów technicznych pojazdów,
    • w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów,
    • prawniczych, z wyłączeniem usług określonych w poz. 28 załącznika do rozporządzenia,
    • doradztwa podatkowego,
    • związanych z wyżywieniem (PKWiU 56), wyłącznie: – świadczonych przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo, oraz – usług przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering),
    • fryzjerskich, kosmetycznych i kosmetologicznych

    • – z wyjątkiem świadczenia usług na warunkach określonych w poz. 35 załącznika do rozporządzenia przez podatnika, o którym mowa w art. 8 ust. 2a ustawy, oraz świadczenia usług, o których mowa w lit. i, świadczonych na pokładach samolotów lub w sposób określony w poz. 45 załącznika do rozporządzenia.

POBIERZ CAŁE: ROZPORZĄDZENIE MINISTERSTWA FINANSÓW 4.XI.2014 - dotyczące kas fiskalnych 2015-2016


Rozporządzenie to język prawniczy - prostszymi słowami - jakie firmy, wcześniej nie objęte tym obowiązkiem, muszą mieć kasę od 1 marca 2015? - przykłady:

  • warsztaty samochodowe (naprawiające pojazdy silnikowe t.j. samochody osobowe, samochody ciężarowe, motocykle, quady, motorowery, itp.),
  • firmy prowadzące badania i przeglądy techniczne pojazdów,
  • wulkanizatorzy oraz punkty wymiany opon,
  • fryzjerki i fryzjerzy,
  • firmy świadczące usługi kosmetyczne i kosmetologiczne,
  • biura rachunkowe (biura świadczące usługi doradztwa podatkowego dla klientów detalicznych, np. rozliczających PIT),
  • firmy zajmujące się cateringiem, gastronomią,
  • firmy handlujące perfumami i wodami toaletowymi,
  • lekarze świadczący usługi opieki medycznej,
  • dentyści świadczący usługi opieki medycznej,
  • prawnicy (z wyjątkiem notariuszy).


Kto nie musi mieć kasy fiskalnej?

      Najnowsze rozporządzenie Ministerstwa Finansów znacząco uszczupliło listę usług zwolnionych z obowiązku posiadania kasy fiskalnej. Obecnie w dużym skrócie zwolnieni są jedynie firmy świadczące usługi cateringowe na pokładach samolotów, księża, flisacy oraz notariusze (jeśli nie świadczą ww. usług).

      Rozporządzenie nie uwzględnia obrotów z czynności związanych z dostawą towarów i usług oraz nieruchomości, które wg przepisów o podatku dochodowym zaliczane są przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji (warunkiem ma być wystawienie faktury).

      Z istotnych zmian należy zaznaczyć że zlikwidowane będzie zwolnienie z obecnego punktu 34 załącznika (zwolnienie uzależnione od liczby odbiorców usług oraz liczby świadczonych usług).


Firmy założone w 2015 roku - od kiedy muszą mieć kasę fiskalną?

      Przyjmując, że firma została założona w roku 2015 i nie musi rejestrować sprzedaży już od jej pierwszego wystąpienia (przykładowo taki obowiązek mają sklepy sprzedające elektronikę, artykuły objete akcyzą - alkohol, papierosy), przewidziany czas na wdrożenie kasy fiskalnej to 2 pełne, kalendarzowe miesiące od wystąpienia pierwszej sprzedaży związanej z usługą bądź dostawą wymienioną w rozporządzeniu. Przykładowo, jeśli firma została założona 20 stycznia, a pierwsza sprzedaż (np. usługa medyczna) została zrealizowana 22 stycznia to kasa fiskalna powinna być wdrożona i gotowa do rejestrowania sprzedaży od 1 kwietnia (stycznia nie liczymy, bo pierwsza sprzedaż miała miejsce 22 więc nie jest pełny miesiąc kalendarzowy; luty i marzec to wspomniane w rozporządzeniu dwa pełne, kolejne miesiące). Szukając analogii z przepisami z zeszłego roku, pierwsza sprzedaż traktowana jest jak przekroczenie limitu obrotu. Należy jednak pamiętać, że wspomniane dwa pełne miesiące są czasem przeznaczonym na dostosowanie stanowiska sprzedaży do nowych wymogów. Nic się nie stanie, jeśli punkt sprzedaży zostanie zaopatrzony w kasę fiskalną wcześniej.


Kara za brak kasy fiskalnej czyli za niedostosowanie się do nowego rozporządzenia.

      Ministerstwo Finansów przewidziało czynnik motywujący przedsiębiorców do wdrażania kas fiskalnych w swoich firmach i są to kary jakie może na nich nałożyć. Podatnikom, którzy zainstalują kasy fiskalnej do 1 marca, grożą kary karne skarbowe (mandat lub grzywna) lub 30% sankcja w VAT. Należy także pamietać o tym, że wdrożenie kasy fiskalnej z opóźnieniem (nie w obowiązującym terminie) uniemożliwia uzyskanie zwrotu kosztów poniesionych na zakup kasy fiskalnej dlatego warto rozpatrzyć kwestię zakupu wcześniej (na początku 2013 roku podczas zmiany przepisów mieliśmy do czynienia ze wzrostem popytu co skutkowało brakiem urządzeń na rynku - wiele firm kupowało urządzenia droższe i niedopasowane do ich działalności, np. duża kasa systemowa (jedyna jaka nam została na stanie pod koniec lutego 2013) przeznaczona do dużego sklepu spożywczego trafiła do małego butiku, a Klient zamiast wydać około 1000zł zapłacił ponad 2800zł).

      Ministerstwo Finansów informuje, że zmiany mają na celu uszczelnienie systemu podatkowego, w szczególności mają zapobiegać zaniżaniu obrotów oraz unikaniu opodatkowania. Szacowane wpływy do budżetu państwa wynoszą około 125 mln złotych w skali roku.




13 grudzień 2013

      Informujemy, że od 1 stycznia 2014 zmieniają się przepisy dotyczące ulg nauczycielskich. Ulgi te w nowym kształcie będą miały mniejszą zniżkę – 33%. Dodatkowo do grona osób uprawnionych do ulgi zostali dołączeni nauczyciele przedszkoli publicznych lub niepublicznych. Poniżej cytujemy fragment tej ustawy, a także zamieszczamy link do pełnego jej tekstu.
Ustawa z dnia 11 października 2013 r. o zmianie ustawy o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego oraz ustawy – Karta Nauczyciela (Dz.U. 2013 poz. 1421) art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  • Do ulgi 33% przy przejazdach środkami publicznego transportu zbiorowego autobusowego w komunikacji zwykłej, na podstawie biletów imiennych miesięcznych, są uprawnione następujące osoby:
    • nauczyciele przedszkoli publicznych lub niepublicznych oraz nauczyciele szkół podstawowych, gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych – publicznych lub niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych
    • nauczyciele akademiccy

Bilety miesięczne dla nauczycieli z okresem ważności od 1 stycznia 2014 – kupowane w grudniu 2013 roku będą miały zniżkę 37%, natomiast te same bilety, zakupione w styczniu będą już miały nowe ceny (zmniejsza się zniżka – do 33%). Nauczyciele przedszkolni pierwszy bilet miesięczny będą mogli kupić nie wcześniej niż 1 stycznia 2014.




13 wrzesień 2013

      Kolejne pismo Ministerstwa Finansów z dnia 12 września: PRZECZYTAJ.




26 sierpień 2013

      Nowe pismo Ministerstwa Finansów z dnia 9 sierpnia: PRZECZYTAJ. Dobrą nowiną dla podatników jest fakt, że stanowisko MF zmieniło się w sprawie jednoznacznego nazewnictwa towarów i usług na paragonach fiskalnych. Co prawda podkreśla, że nie można stosować ogólnych nazw typu owoce, warzywa, ale też zaznacza, że nie trzeba rozgraniczać bardziej szczegółowo produktów w związku z ich różną ceną -> podano w piśmie przykład pomidorów, które nie muszą być szczegółowiej zaprogramowane. Zaprzecza to wcześniejszej interpretacji i przykładu z jabłkami, które mówiło, że należy jabłka o różnych cenach rozgraniczyć np. po ich gatunkach.




10 czerwiec 2013

      Ministerstwo Finansów znowu wyjaśnia, tym razem skupia się tylko na jednoznacznej identyfikacji towaru: PRZECZYTAJ. Wyjaśnienie nic nie zmienia, raczej doprecyzowuje. I tak MF potwierdza, że jeśli podatnik ma kasę fiskalną, która nie pozwoli na zaprogramowanie według wytycznych z powodów technicznych (w szczególności brak pamięci dla bazy towarowej), podatnik musi zastosować przepisy z uwzględnieniem możliwości technicznych kasy. Ponadto informuje, że przepisy nie wykluczają stosowania skrótów nazw na kasach. MF jak i we wcześniejszym wyjaśnieniu podkreśla, że w związku z nowym rozporządzeniem podatnicy nie są zobowiązani wymienić "stare" kasy na nowe, gdyż brak odpowiednich możliwości technicznych w "starych" kasach nie powoduje, że nie mogą być one stosowane dla rozliczeń podatkowych.

     Z naszej strony proponujemy skontaktować się z właściwym Urzędem Skarbowym, jeśli państwo nie są pewni jak należy dostosować swoje urządzenia do nowych przepisów, w szczególności jak zaprogramować towary w kasie fiskalnej.




czerwiec 2013

     Przypominamy o zmianach w przepisach dotyczących urządzeń fiskalnych, które weszły w życie 1 kwietnia 2013 r. Najbardziej dotkliwa dla podatników zmiana, a dokładniej zapis w rozporządzeniu, to wymóg zaprogramowania nazwy towaru na kasie fiskalnej, która będzie jednoznacznie go identyfikować. Pełny tekst rozporządzenia można pobrać TUTAJ. Dodatkowo udostępniamy krótkie wyjaśnienie Ministerstwa Finansów odnośnie zmian, które budziły największe wątpliwości: WYJAŚNIENIE.

     W razie wątpliwości zapraszamy do kontaktu. Chcielibyśmy też zwrócić uwagę na fakt iż Ministerstwo Finansów dało 6 miesięcy na dostosowanie się do nowych przepisów, tj. do 30.09.2013r.

Copyright by www.dobex-dobczyce.pl - Wszystkie prawa zastrzeżone.